Nauczanie domowe

Helou:)

2011-11-16T03:48:00.001-08:00

Ledwo mówię, zrobiłam dzieciom dzień wolny.

Starszaki grają w Carcassonne, za to Jagna przyszła do mnie i mówi:
- Zrób mi lekcje, ja cie błaaaagam, nie zaraz, tylko teeeeeraz.

Stworzyłam potwora ;)

Witaj szkoło :)

2011-09-01T03:10:00.000-07:00

Oczywiście domowa :)

Pierwszego września tradycyjnie H i F wraz z Ojcem rodziny udali się na Westerpaltte i tradycyjnie nie wzięli aparatu.
Można by podejrzewać, że właściwie nigdzie nie byli, ale pobudka o 2.45 i wrodzone lenistwo niektórych ;) każe mi jednak podejrzewać, że na inscenizację dotarli :)

A że notatka bez zdjęć mało atrakcyjna to na dziś mam dla was coś innego. Może znacie, ale nie próbowaliście, a może znacie i próbowaliście. W każdym razie ja polecam!
Lubicie spacery? Takie z celem do zdobycia, albo poszukiwanie skarbów, bądź rozwiązywanie łamigłówek?
Oczywiście w terenie i oczywiście rodzinnie z małą dozą konspiracji :)
Jeśli tak to z całego serca polecam geocaching . Rejestrujemy się czytamy o co chodzi i wybieramy na poszukiwanie w najbliższe tereny.

Można szukać w zimie:

Można gdy wieje:

Można też w lecie, ale ostrzegam, iż wciąga tak, że nikt o robieniu zdjęć nie myśli :)

Chleb :)

2011-05-30T00:41:00.000-07:00

Ponieważ nauka trwa przez całe życie, postanowiłam i ja poszerzyć swoje horyzonty.
O jakiegoś czasu piekę okazjonalnie proste drożdżowe bułeczki dla naszej rodzinki, ale miałam trochę niedosyt.
Z lekką zazdrością i tęsknotą spoglądałam w stronę chleba na zakwasie, aż postanowiłam spróbować :)

No i udało się !!!

Najpierw z czułością dokarmiałam zakwas, a później upiekłam chlebek.
No i efekt napawa mnie dumą :D

Brakuje mi tylko domowej wędliny do niego (ale spokojnie, wszystko w swoim czasie), na szczęście wiem do kogo zwrócić się po pyszny ser :)

Rok szkolny 2010/2011 zaliczony !!!

2011-05-19T03:58:00.000-07:00

No to się chwalę! Egzaminy za nami. Zaliczone :)
Podobno było cudownie i wspaniale góry, góry, góry świeże powietrze, fantastyczna atmosfera i pomiędzy tym wszystkim egzaminy. Strasznie jestem z moich dzieciaków dumna, z siebie trochę też i z męża, że mimo przeciwności dotarli do Koszarawy ;)

No to się obijamy, tak nieprzyzwoicie, że nie napiszę o której wyłazimy z piżam ;)

I wśród tego obijania, zainspirowana moją siostrą zrobiliśmy sobie bursztynowe zabawki.
Potrzebne będą:
butelka po wodzie albo czymś w ten deseń,
woda,
sól
bursztynki :)

Bursztynki wsypujemy do butelki, pilnując przy tym, aby jakieś młode pokolenie nie wyniosło skarbów do pokoju i nie nakarmiło swojego młodszego brata bądź siostry ;) Zalewamy wodą, najwygodniej ciepłą, to się potem sól lepiej rozpuszcza. I dosypujemy rzeczoną sól. Mieszamy i z radochą godną pięciolatka obserwujemy jak bursztynki wędrują w górę. Można potem sobie siedzieć i relaksować oczy bawiąc się naszą nową zabawką.
Jak ma się więcej dzieci warto rozważyć na ile butelek wystarczy nam bursztynów :D

Jak ktoś ma zacięcie pedagogiczne i edukacyjnego fizia, to może przy tym opowiedzieć o gęstości zasolonej wody, morzu martwym, bursztynach i czym mu tam jeszcze przyjdzie do głowy. Jak ktoś ma wakacje to dobrze się bawi a w czasie gdy dzieci sprzątają rozsypana w kuchni sól, szuka w googlu odpowiedzi na pytania, których niektórzy czasem zadają zbyt wiele ;)

I jeszcze pozdrowienia od szybkorosnącego ;) Kazimierza i Jagny:

Egzaminy, egzaminy...;)

2011-05-10T09:32:00.000-07:00

Ja tu pazury z nerwów obgryzam a młodzież po górach łazi w przerwach zdając egzaminy ;)

I gdzie tu sprawiedliwość? :D

To se wygrzebałam zdjęcia, tyle mojego ;)

;)

2011-05-06T04:10:00.000-07:00

Przypomniałam sobie hasło ;p

Helena i Franek wraz z tatą jada jutro na egzaminy do Koszarawy.
Dziś jeszcze powtarzamy, trochę się pakujemy, trochę denerwujemy ;)

Ja zostaję w domu z pozostałą trójką i rozpoczynam wakacje.
Daj Boże, żeby zaliczyli to obiecuję wyciągnąć wnioski na rok przyszły :D

ech...

Takie pitu pitu

2011-03-04T02:17:00.000-08:00

Hop, hop, jest tu ktoś ? ;)
Ja naprawdę często tu zaglądam, chyba sprawdzam czy jakaś notka nie pojawi się sama ;)
Ale nic z tego, trzeba zasiąść i coś napisać, a z tym jak widać, nie łatwo ;)

Ostatnio sporo się dzieje, zmierzamy do celu, który wcale celem być nie powinien, tzn. do egzaminu.
Marzę, aby już było po wszystkim, to znów będziemy się uczyć normalnie, czyli bez ciśnienia :D

Pomysłów na notki mam cała masę, np. jakiś czas temu robiliśmy sami papier, to w ramach lekcji o piśmie, Gutenbergu i "przepisie na". Lubię takie misz-masze :) Helenka sama napisała przepis na papier, oczywiście go zamieszczę ze stosowna foto relacją. Ale kiedy? Hmmm, niedługo... :)

Póki co, pozdrawiamy piżamowo znad eksperymentów z suchym lodem :D

2010-12-27T05:24:00.000-08:00

Właściwie to powrót powinnam zacząć od napisania, że 6 listopada o 9,35 na świat przyszedł nasz piąty, mały cud. Kazimierz Józef. Wprost na ręce swojego taty, jako urodzinowy prezent, bez poganiania i strachu, po cichutku. To był mój najdłuższy, ale zdecydowanie wyjątkowy poród :) Taką oto budowlą przywitała najmłodszego brata Helenka :)

W ramach noworocznych postanowień ;) mam nadzieję reaktywować moje pisanie. Może się uda :)

Boże Narodzenie 2010

2010-12-25T13:11:00.000-08:00

Na początku było Słowo,
a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo.
Ono było na początku u Boga.
Wszystko przez Nie się stało,
a bez Niego nic się nie stało,
co się stało.

Przyszło do swojej własności,
a swoi Go nie przyjęli.
Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli,
dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi,
tym, którzy wierzą w imię Jego -
którzy ani z krwi,
ani z żądzy ciała,
ani z woli męża,
ale z Boga się narodzili.

J 1, 1-3.11-13

Bożego błogosławieństwa kochani !!!

Przemyślenia

2010-10-05T06:32:00.001-07:00

He, he.
Wyjdzie mi jeden post na miesiąc ;)Systematycznie prawda ? ;P

Po miesiącu uczenia dzieci w domu pewnie nie dojdę do jakiś spektakularnych odkryć, ale podzielę się tym co mam. Może się komuś przyda.

Przede wszystkim niesamowite są teraz relacje pomiędzy moimi dziećmi. Szczególnie właśnie Helenką i Frankiem. Zachowują się w końcu jak rodzeństwo !!! :D
Wcześniej Helenka była w klasie w której, razem z nią, były trzy dziewczynki i szesnastu chłopaków, więc po powrocie do domu nie mogła już patrzeć na swego brata i generalnie całe zło tego świata było przez niego. A teraz... nie ta sama dziewczyna. Super się dogadują, wiadomo - czasem kłócą, ale tak zdrowo, jak to w rodzinie ;)
Bardzo dobrze obserwuje się takie ich zachowania. W ogóle moja córka jest teraz mniej nerwowa, co można było wyczuć już pod koniec wakacji. Taki pełen luuuuz - nie wracamy do szkoły :D
I Franek, który wszystko robi w swoim tempie bez nerwów i poganiania - po prostu ma swój rytm. Nie jest to łatwe - codziennie niemal pracujemy nad koncentracją i czytaniem. Pewnie długa droga jeszcze przed nami i przyjdą chwile zwątpienia, ale jak na razie jesteśmy wszyscy bardzo zadowoleni :)

I taki naładowany dzień, pełen pracy i nowych odkryć, daje mi mnóstwo satysfakcji :)

A teraz idziemy na spacer zobaczyć, co nowego zmalowała jesień ;)

Zaczynamy :)

2010-09-06T02:38:00.001-07:00

Dawno mnie tu nie było ;)

Rzeczy do opisania mnóstwo. Wszystko siedzi gdzieś w mojej głowie, ale chyba mobilizacji mi brak.
Miałam plan żeby pierwszego września zrobić wielkie wejście, ale jakoś nie wyszło ;)

Niemniej jednak - wyruszyliśmy :)
Konkretne wymagania programowe będziemy mieli w połowie września, ale póki co i tak jest co robić :)

Nie spodziewałam się po sobie takiej cierpliwości ;) (szczególnie do Franka;))
Ale myślę, że wszystko przede mną. W każdym bądź razie jak mam już ochotę zacząć krzyczeć, po prostu robimy przerwę. Dzieciaki póki co twierdzą, że się bawią, a ja ich nie uświadamiam, że trochę jednak ich musztruję ;)

No i jest naprawdę wesoło bo młodsze dziewczynki też dzielnie siadają z nami do stołu i żądają konkretnych zadań :)

Pierwszego września pojechali rano na Westerplatte, na pierwszą w tym roku szkolnym lekcję historii. Dzielnie wstali o 3:30 i pojechali na inscenizację. Niestety aparat fotograficzny po wakacjach gdzieś nam zaginął i zdjęć brak, ale wrócili zadowoleni :)

Jak się zrobi chłodniej to powspominam wakacje, bo zwiedziliśmy parę ciekawych miejsc.

Moje spostrzeżenie na dziś jest takie, że odkrywam moje dzieci na nowo. Z większym zapałem i mobilizacją, bo przecież wcześniej też robiliśmy różne rzeczy w domu razem, ale teraz jest jakoś inaczej, chyba pełniej. Czuje się za nie jeszcze bardziej odpowiedzialna i dobrze mi z tym :)

Trochę chaosu w tej mojej wypowiedzi, ale dawno mnie tu nie było i chyba za duzo mam do powiedzenia jednak ;)
Może jak będę bardziej systematyczna, to się trochę uporządkuję :)

No to do DZIEŁA !!! ;)

PUSy

2010-03-21T14:40:00.000-07:00

Dzieci chodzą do szkoły, ja, z racji zamieszkania pod sercem nowego członka rodziny, najczęściej przybieram pozycję horyzontalną (początki ciąży są trudne ;) ).

Ale żeby nie było, że się tylko wyleguję, wyżywam się pedagogicznie na Jagience:)

W ruch poszły nasze ulubione PUSy. Jagienka jest wdzięcznym modelem radzi sobie świetnie.

Polecam PUSy wszystkim, którzy jeszcze nie znają. Bardzo przyjemny system przyswajania wiedzy, nauki koncentracji, czy spostrzegawczości. Od przedszkolaka do starszaka :)

A w książeczki do PUSów zaopatrujemy się tutaj

Z tematów bliższych ED. Franka mamy już obadanego w poradni. Zostało nam jeszcze pedagogiczne badanie Helenki i wygląda na to, że trzeba będzie je przełożyć, bo wypada akurat w terminie Gdańskich Lwów. Ech.. Mam nadzieję że zdążymy.

No i miłe zaskoczenie w poradni, w końcu !!!!

Pani stwierdziła, że nie czuje się kompetentna do wydawania opinii, na temat tego czy mamy uczyć w domu czy nie, więc napisze normalną opinię o naszych dzieciach i już :)

Ferie cz.2

2010-03-01T06:20:00.000-08:00

Jesteśmy pasjonatami gier planszowych. Trochę nam się udało tą pasją zarazić dzieciaki.

Uwielbiamy grać w Osadników, Wsiąść do pociągu, Zooloretto czy Aqauretto.

Kiedyś zrobiłam Helence i Frankowi grę planszową po całym mieszkaniu. Oni byli pionkami a pola to były rozłożone po całym mieszkaniu kartki, były różne zadania i przeszkody. Trochę już nie pamiętam, bo było to już jakiś czas temu, jak jeszcze nie było Jagienki i Lidki :D

A ponieważ trochę musimy popracować nad tabliczką mnożenia (to Helenka) i dodawaniem (to Franek), więc wymyśliłam „ grę planszową” :

Każdy z nich miał swoją drogę do przejścia Helenka z zadaniami na mnożenie, Franek na dodawanie. Ruszali się o tyle pól ile wyrzucili kostką z tą różnicą, że od cyfr powyżej 3 odejmowaliśmy 3. To po to, żeby gra trwała dłużej ;)

Po odgadnięciu wyniku kartonik przekładali na drugą stronę, żeby sprawdzić czy odgadli poprawnie. Jeśli poprawnie - mogli to pole zająć, jeśli nie – musieli czekać do następnej kolejki.

Za wyrzucenie 6 dostawali narysowane na kartce uśmiech :-), który można było wykorzystać jako podpowiedź do obliczeń. Za błąd – pusta kartka.

Po drodze były, jak to nazwała Helenka, pola specjalne:

wioska indiańska: poruszali się co jedno pole ( więc można umieścić tu zadania, które sprawiają szczególną trudność), Wielki Wódz Indian za dobre obliczenia powiedział im również, że czeka ich przeprawa przez wodę i muszą zbudować kanu-canoe

woda z krokodylem: Poruszanie co jedno pole oczywiście w zbudowanej przez siebie łodzi:)

niektórzy zaatakowali krokodyla ;)

dżungla: poruszanie też co jedno pole, do tego Wielki Lew ostrzegł przed następną pułapką i kazał im zbudować most ( budowle robili z czego chcieli – jak widać jesteśmy również fanami lego duplo ;) )

została jeszcze lawa (smok dotarł do niej później ;) Przed wejściem na most należało rzucić kostką i tyle ile wypadło oczek odliczyć do tyłu kartki z zadaniami które ominęli po drodze i rozwiązać dodawanie lub mnożenie na które padło, jak już się obliczyło to można było wejść na most.

Zawodnicy na start (pionki mieli znaleźć sobie sami):

i do boju :)

Radochę mieliśmy ogromną.

Jednocześnie miałam przedsmak jak będzie wyglądała nasza edukacja: Lidka nie schodziła mi z rąk, Jagna co chwilę potrzebowała czegoś teraz i natychmiast ;)

W akcie rozpaczy Lidka dostała mazaki i na jakieś 15 minut miałam spokój, Jagna w tym czasie zajęła się budowaniem.

Pierwsza do mety dotarła Helenka i zażądała pucharu, a że akurat zostałam obdarowana przez Jagnę stosem lalek do ubrania i fotelem fryzjerskim do tychże lalek, to znalazł się puchar ;)

Potem jeszcze wpadliśmy na pomysł, że można dorobić pole z lodem z niedźwiedziami polarnymi i fokami :) A grę taką zrobić jeszcze na ortografię, albo rośliny i zwierzęta występujące na różnych obszarach: step, pustynia, góry itp. Pomysłów mamy mnóstwo :)

A największy komplement usłyszałam na drugi dzień, kiedy małżonek mój zapytał dzieci w jaką grę mają ochotę pograć?

Zgody chór odpowiedział: W mamy grę !!!

Ferie cz.1

2010-02-28T13:25:00.000-08:00

Ferie zaczęliśmy tradycyjnie, jak każdy czas wolny od szkoły...
Pierwszy tydzień przechorowaliśmy, a drugi dochodziliśmy do siebie ;)

No i po feriach...

Na szczęście drugi semestr szkoły zaczynamy od rekolekcji, to jakoś w miarę bezboleśnie wejdziemy w zgiełk szkolny.

Ale żeby nie było żeśmy tylko w łóżkach leżeli.

Zrobiliśmy sobie nasz własny teatrzyk.

Miały być zdjęcia z premiery, ale jedyny widz który mógł robić zdjęcia zajęty był oglądaniem i trzymaniem Lidki, która koniecznie chciała się dostać za scenę ;)

Ale zdjęcia z przygotowań mamy:

Widać na zdjęciu kto dowodzi ;)

Jagna miała dużo zapału podczas prób, ale na premierze odmówiła współpracy i musiałam użyć swych dodatkowych rąk do bycia zeberką, słoniem, piłką i małpeczką ;p

Propozycja zrobienia teatrzyku była moja, bajkę wybrały dzieci. Przy okazji mogliśmy sobie porozmawiać kim jest reżyser, scenarzysta, ale generalnie mieliśmy świetną zabawę i o to chodziło :D

Jedynym widzem był tata ;) w tajemnicy przed nim przygotowania trwały dwa dni a samo przedstawienie jakieś 3 minuty :D

P.S.

Kiedyś ogarnę techniczne zagadnienia związane z tym blogiem i nie będę pisać jednej notki przez trzy godziny, prawda?

Początek

2010-02-15T08:43:00.000-08:00

Już po raz czwarty zaczynam pisać pierwszego posta i wciąż nie wiem od czego chciałabym zacząć ;)
Postanowiłam poprowadzić swoje wirtualne miejsce, w którym gromadziłabym ciekawe strony, z których czerpię inspiracje do codziennego życia z czwórką dzieci, a przede wszystkim opisać swoje wrażenia i spostrzeżenia odnośnie domowego nauczania.
Chociaż swoją przygodę domową zaczniemy dopiero od września, zaczynam już dzisiaj, bo emocji związanych z tą decyzją jest sporo, a i małe przygotowanie do tego wielkiego przedsięwzięcia nie zaszkodzi ;)

A że od początku nie może być za prosto: trzy lata zbierania ciekawych stron poszło w eter wraz z instalacją nowego systemu, to i rozwój tego blogu będzie przebiegał wolniej niż zakładałam. Ale nie ma tego złego... ;) Z czystą kartką wyruszam na wirtualny podbój świata :-D